Әдістемелік еңбектер

В настоящей работе предлагается пересмотреть широко распространенное мнение о том, что правители Ак-Орды (восточной части Улуса Джучи) находились в зависимости от правителей Золотой Орды (западной части Улуса Джучи) и сохраняли на протяжении всего времени номинальную форму вассалитета. Детальное изучение источников и анализ политической истории Ак-Орды позволили изменить наше понимание сути этого вопроса. Развитие государственного управления Ак-Орды прошло несколько этапов в своем развитии и зависело от внутренних и внешних воздействий.
В настоящей работе приводятся сведения восточных источников о самоназвании казахского народа и его средневекового государства. По мнению автора, термин казах в качестве этнонима мог появиться на несколько десятилетий раньше общепризнанной даты, а именно в конце XIV – начале XV века. Это косвенно подтверждается сведениями Абдулгаффара Кырыми, автора «Умдет ал-ахбар». В качестве самоназвания средневекового Казахского государства, могло выступать сразу несколько наименований – Қазақ ұлысы, Қазақ мемлекеті, Қазақ елі. Такие обозначения использует в своем труде Ибн Рузбихан – билад-и казак, улус-и казак, дийар-и казак, мамлакат-и казак.
Бұл мақалада қазақ халқының халық болып қалыптасуына қаһарман батырларымыздың қалай үлес қосқаны туралы жазылған. Батырлар - жалпы өзіндік идеологиясы, морольдық этикасы мен өзіндік салт-дәстүрі, діни-нанымы, ырым жоралары бар қоғамдағы ерекше тап өкілдері болды. Әскери кәсібі мен жауға шапқан қасиетті, асыл бұйымдары – қару жарағын да ұрпағына мұра етіп қалдырғандығы жайлы сөзге тиек етілген. Отан алдындағы парызы елін, жерін жаудан қорғау деп біліп, бар өмірін осы жолда сарп етті. Намысты биікке ту етіп көтерген батырлар өз ұрпағын да ержүрек жауынгер ретінде шыңдап, ұлы жолға бағыттай білген. Мақаланың басты мақсаты батырларымыздың ерен еңбегін, ұлы жолын дәріптеп жеткізе білу. Өскелең ұрпақтың бойына ұлы тұлғаларға деген құрмет сезімін қалыптастыру.